چندی پیش در حال سفر بودم که متوجه یک هنر شدم. یک هنر عرفانی. چیزی شبیه به پانتومیم. این که وقتی موسیقی را گوش میکنی با تمام سلول هایت حرکت کنی. . هر چند هیچ کس نفهمید از چه حرف می زنم ولی قبل از مرگم این هنر را بنا خاهم کرد. این هنر باستانی پارسیان بوده و آن زمان به دور خود می چرخیدند و . آن زمان هنوز عارفان عالمان و خالقان را نابود نمی کردند